donderdag 20 maart 2014

Elke dag een foto...alléé das het plan




11 juli 2014

11 juli 2014

11 juli 2014

11 juli 2014

18 juni 2014

18 juni 2014

hal 18 juni 2014

18 juni 2014


15 juni 2014

15 juni 2014

15 juni 2014

15 juni 2014

15 juni 2014










23 mei 2014

23 mei 2014


23 mei 02014








21 mei 2014

13/05/2014


Fundering gegoten 29/04/2014



25 april 2014


21 april 2014

21 april 2014

21 april 2014

21 april 2014

21 april 2014
21 april 2014
24/03/2014

20/03/2014






zaterdag 16 maart 2013

Voorstel 1

Het eerste voorstel is klaar...Na een maand fantaseren hoe onze toekomstige woning er zou uitzien, kregen we eindelijk het verlossende telefoontje, of we konden langskomen om het eerste voorstel te aanschouwen.
Dat deze afspraak net op mijn verjaardag viel, was voor mij een goed voorteken én een mooi verjaardagscadeau. We waren nerveus maar tegelijkertijd heel nieuwsgierig. Gelukkig lieten ze ons niet te lang in spanning. De eerste streekbieren werden geopend (das blijkbaar een traditie aan het worden) en ze gingen van start. Stap voor stap kregen we alles in detail uitgelegd. Hoe ze het zagen, welke wensen ze konden realiseren, welke niet én waarom. Er werden maquettes op tafel getoverd, er werd tekeningen voorgesteld, details, voorbeelden, enz enz... na 4 uur (jawel) zat onze kop vol. Helemaal vol. Onze opdracht was alles te laten bezinken en goed te overleggen, meningen te vragen van familie en vrienden en dan uiteindelijk weer contact op te nemen met hen. We kregen alle informatie mee en kunnen dus aan de slag. Op weg naar huis merkten we dat een gesprek er die avond (nacht) niet meer inzat, slaap ook niet eigenlijk. Dit lukt dan wel de volgende avond. Gesprekken met collega's, familie enz...leerden ons dat we echt moeten staan op wat we wél en niet willen. Het is makkelijk mee te gaan met hun voorstellen, maar we proberen ons dagelijks leven over te zetten op de plannen. Wat zijn onze gewoontes, wie zit graag waar, wie doet graag wat, wat werkt je op de zenuwen in het huidige huis, wat wil je echt bewaren, wat ontbreekt er. Langs de andere kant is het ook belangrijk open te staan voor nieuwe ideeën, voor zaken waar je echt zelf nooit zou aan denken... En das de eerste uitdaging waar we voor staan....



donderdag 7 februari 2013

Let's talk about it!

We vroegen ons altijd al af hoe een architect eigenlijk een zicht krijgt op hoe wij leven ,wat we graag zien, wat we niet willen zien, wat we denken (maar niet luidop durven te doen), wat we willen, waar we van dromen en vooral wat we daar allemaal kunnen van realiseren met ons vooropgesteld budget.
Onze architecten, Saar en David, nodigden ons uit voor een gesprek bij hen thuis, op hun kantoor. Op die manier konden wij al eens een idee krijgen van hun stijl, van hun realisaties, van hun visie. We zouden dit allemaal doen met de gezellige ondersteuning van een streekbiertje...
En dat het gezellig was, dat bleek na 4 uur lang tetteren. Hun kantoor blijkt een super gezellige ruimte te zijn, met enkele héél smaakvolle (hoe kan het ook anders) comfi zetels, een open haard (I kid you not), en een prachtig zicht, waar wij jammer genoeg in deze donkere wintermaanden niet veel van konden genieten. Ik had een vragenlijst verwacht waarop ze zouden aanvinken wat wel, wat niet, maar niks van dat. Het werd een gezellige avond, met veel gebabbel van onze kant, veel juiste vragen van hun kant (die we niet altijd meteen door hadden) en veel streekbieren die hielpen bij het uitdrukken van al onze wensen én dromen... Van een superstart gesproken, ik zou het jullie allemaal toewensen.
Dankuwel Saar en David!

zaterdag 26 januari 2013

Cause i'm the architect...

Hoe kies je een architect...

Wel iedereen raadde ons aan om toch een paar architecten te 'checken'. Niet voor de eerste de beste te gaan, referenties te vragen én deze ook te checken.

De eerste architect die we uitnodigden was er ééntje van wie we zijn kunsten leerden kennen via 'Mijn huis, mijn architect'. We vonden beiden de woning qua stijl dicht aansluiten bij wat we voor ogen hebben. Het was een architect met heel wat ervaring, had al zijn naam gemaakt, maar we hadden het gevoel dat hij zich niet meer hoefde te bewijzen en vrij standaard zou werken. We hadden niet het gevoel dat hij veel energie zou steken om echt heel veel rekening te houden met onze levensstijl, onze wensen, ons gezinssamenstelling en daar iets perfects voor te ontwerpen. Ons budget is niet heel hoog, maar is ook geen peulschil. We willen, zoals iedereen, er alles uithalen. (noot: deze was de goedkoopste)

Net als de eerste architect, was de tweede ook één van wie we een woning kenden en deze super vonden.  Opnieuw een avond uitgetrokken om eens kennis te maken. Bij deze architect hadden we net het omgekeerde gevoel. Het was een jong bedrijf dat hele originele dingen ontwerpt, maar daarbij gaan ze nogal 'the sky is the limit' te werk. Niets te duur, niets te gek...maar wij zitten nu eenmaal vast aan een maximum budget. Gezien we niet zo te vinden zijn voor alle dagen boterhammen met choco willen we ons daar echt aan houden, ook al betekent dat dat we niet altijd 100% ons zin kunnen doen bij 'den bouw'. Deze architect was de duurste en vond ook van zichzelf dat hij zijn prijs waard was, dus deze was niet bespreekbaar...

Eventjes wisten we niet wat doen. We reden rond in de nieuwe wijk in onze buurt, belden aan bij woningen die we mooi vonden en vroegen naar hun ervaringen met hun architect. Acht op de tien was niet tevreden. Vooral de opvolging van de werf bleek een hekel punt. De moed zakte ons een beetje in de schoenen.

En toen had een vriendin van ons een tip. Zij had samen gestudeerd met Saar Meganck van het bureau Dhooge-Meganck, welke ze samen met haar man David runt. Ze raadde ons aan om eens met hen contact op te nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Saar kwam bij ons thuis en luisterde naar ons verhaal. Toen ze na 2 uur buiten stapte hadden we beiden een supergoed gevoel en was het al duidelijk. We kregen een offerte waarin we ons perfect kunnen vinden en spraken af om met hen in zee te gaan. Het was uiteindelijk een makkelijke beslissing, maar we beseffen ook wel dat we hiermee héél veel geluk hebben gehad.

Ondertussen hebben we een twee gesprek achter de rug, maar daarover later meer...

maandag 21 januari 2013

Compromis...compris?

In den ‘goeie’ ouwen tijd was een stevige handdruk en samen een goeie pint drinken al voldoende om den deal te bezegelen. Maar ja, in den ‘goeie’ ouwen tijd spraken de dieren nog…en ge ziet wat daarvan is gekomen..

Tegenwoordig gaat dat ietsje anders, behalve dan misschien de pint. Tegenwoordig moet alles op papier staan, geregistreerd staan, door de notaris zijn handen (lees ipad) gaan…het maakt het allemaal zo heftig. Ok, ik snap het wel, het is de bedoeling dat je door de compromis zekerheid hebt, dat je je geen minder zorgen hoeft te maken. Ik krijg er vooral het gevoel bij dat we met een ‘onbetrouwbaar’ persoon zaken doen, die we moeten in het oog houden en die onder alles zijn signatuur moet zetten voor we er ook maar een fractie van geloven. Nu ja, misschien denkt hij er omgekeerd ook zo over…

Maar goed, wat moet, dat moet, dus contacteerden we onze notaris. Een notaris lieve mensen, is iemand die je dan wél blindelings moet vertrouwen. Hij weet het beter, sowieso, geen discussie, geen ‘maarre’ of ‘misschien moeten we toch’, neen, luisteren en tekenen!
Ik krijg bij de notaris ook altijd het gevoel zoals bij een dokter of een tandarts, of een advocaat… Ik voel me op één of andere manier nederig… Volgens mij krijgen die mensen allemaal een speciale opleiding om er, tijdens de uren dan toch, serieus en intelligent, uit te zien. Die stralen dat gewoon uit….. ‘Luister naar mij gij onwetende …en zet hier uwen pol’. Humor is bij geldzaken NOT DONE…zo blijkt toch..

Gelukkig is de onze een soort ‘huisnotaris’, de notaris ‘van de familie’.. Handig. Onze man heeft er voor gezorgd dat de compromis perfect is, geen achterpoortjes, geen voordeuren, ergo, geen miserie. Dank u meneer le notaire. We zien elkaar binnen enkele weken/maanden terug, bij het verlijden van de akte…

http://www.notaris.be/verkopen-kopen-huren-lenen/kopen-en-verkopen/de-verkoopovereenkomst

vrijdag 18 januari 2013

De grondbeginselen


Eén van de eerste vereiste om te kunnen beginnen bouwen is natuurlijk over lapke grond beschikken. Niet evident. De meeste gronden die we te koop vonden waren ofwel te groot (ja ge moet nog iets over hebben om er nog een huis te kunnen opzetten ook hé), te klein (we willen net iets meer dan een garage met een dak), te recht, te schuin, te dit, te dat. Toegegeven, we zijn geen twee helden die het ene risico na het andere durven nemen, dus waarschijnlijk waren we iets te kritisch… 
One fine day reden we in onze eigenste wijk rond en vonden we een lapke dat wel kon dienen. Niet te groot, niet te klein, niet te ver, niet te duur (schrijf ik met een bedenkelijke frons op mijn gezicht.. alle grond is te duur!!!). Na wat heen en weer gebel/gemail met de immo, deden we een eerste bod…uiteraard véél te laag…of wat had je gedacht. Het tegenbod vonden wij te hoog en we lieten het betijen. Er zouden zich nog wel opportuniteiten aanbieden (maakten we onszelf wijs).
Enkele weken later, net voor de feestdagen, liepen we de ‘immoman’ op het lijf. Tussen de kalkoen en de ijstaart door vroeg hij of we nog geïnteresseerd waren. Bij ja, natuurlijk, maar niet tegen zo een hoge prijs… Hij raadde ons aan opnieuw een, ietwat hoger, bod te doen. Na wat bedenktijd (lees familiefeesten, veel spijs en drank…) deden we een bod….iets hoger dan het vorige, toch nog lager dan het tegenbod… Twee dagen later was ons bod aanvaard.
Hoera, tof, joepie, jeuj, plop (geluid van de bubbels)...aaah, …maarre…wat nu?

donderdag 17 januari 2013

Of hoe ik aan de titel van deze blog kwam...

I'll light the fire
You put the flowers in the vase
That you bought today

Staring at the fire
For hours and hours
While I listen to you
Play your love songs
All night long for me
Only for me

Come to me now
And rest your head for just five minutes
Everything is good
Such a cosy room
The windows are illuminated
By the sunshine through them
Fiery gems for you
Only for you

Our house is a very, very fine house
With two cats in the yard
Life used to be so hard
Now everything is easy
'Cause of you
And our la,la,la, la,la, la, la, la, la, la, la.....

Our house is a very, very fine house
With two cats in the yard
Life used to be so hard
Now everything is easy
'Cause of you
And Our
I'll light the fire
And you place the flowers in the jar
That you bought today


En voor zij die het niet kennen: http://www.youtube.com/watch?v=ymL6_e6hDgk